Geslaagde MMPC 2022

Zondag 6 maart was het zover. Het “Monster” van 140km kon overwonnen worden. 3 MTB parkoersen rondom Dongen op 1 dag volbrengen.

Dat was de uitdaging. In aanloop naar 6 maart waren er al veel “slachtoffers” gevallen van deze Mega Monster Parkoers Challenge.

Allereerst werd het “Monster” verplaatst van 20 februari. Die dag regende het zo hard en continu dat ….. Vul dat zelf maar in.

Hierdoor waren er wat monsterjagers die op de nieuwe datum niet konden meedoen. Vervolgens sloeg het Corona monster toe tijdens het tussenliggende carnaval waardoor er slechts 43 “strijders” overbleven om de uitdaging met het monster aan te gaan.

Het eerste slachtoffer van de dag was de grondlegger en initiatiefnemer van de MMPC, Giel, die vlak voor de tocht ook door Corona zijn deelname moest cancellen.

Klokslag 8:30 trokken er dus 42 bikkels als één groep richting de Loonse en Drunese Duinen voor de warming-up ronde. Onderweg werden we nog verblijdt met de begeleiding van een wetsdienaar in een busje die de groep duidelijk probeerde te maken dat je op een fietspad hoort te fietsen. De Ruiterbaan bracht al snel opluchting (bromsnor verdween) maar tevens ook verassing. Want daar stond Giel als volleerde vaandelzwaaier de groep toe te juichen en aan te moedigen.

Na de groepsfoto bij het monument in Loon op Zand was het tijd voor iedereen om het eigen tempo te gaan fietsen. Zo werden er geleidelijk aan op natuurlijke wijze groepjes geformeerd. De organisatie, in dit geval de EnaLeste, reed achteraan voor probleemgevallen en te zorgen dat er niemand achterbleef. In de ronde van de LDD viel al het eerste slachtoffer van het Monster. Zijn naam is bekend bij de redactie. Helaas had deze strijder de week ervoor teveel moeten geven en was de conditie nog niet op orde om deze monsterlijke uitdaging aan te gaan.

Na de LDD-ronde werd de tocht voortgezet richting het parkoers van 013. Alvorens daar te starten eiste het monster zijn tweede slachtoffer. Deze strijder zag het Wilhelminakanaal en wist maar 1 ding. Dat kanaal komt in Dongen uit en zo verdween hij als stip aan de horizon. Zijn naam is tevens bekend bij de redactie. Opvallend is dat beide slachtoffers dezelfde kapper hebben ………. Het parkoers van 013 eiste verder geen slachtoffers maar maakte de monstertocht voor sommige wel extra zwaar. Met name de gastrijders hadden moeite met 013. Zo reed de enaleste strijder, niet te verwarren met de Enaleste die als leste reed, tegen een boom puur vanwege vermoeidheid. Gelukkig was even afstoffen voldoende om de enaleste strijder weer op de bike te zetten. Een andere gastrijder was later in dit parkoers niet opgewassen tegen het fenomeen ‘lekke band’. Na 4 binnenbanden, 2 luchtpatronen en drie fietspompen lag er eindelijk een ander binnenband op zijn achterwiel. Om vervolgens in Tilburg langs het spoor alweer lucht er bij te moeten pompen. Beide gastrijders ( namen zijn bekend bij ….) hebben overigens de rust bij de Viersprong gewoon gehaald.

Na een zeer uitgebreide lunch, het leek al wel het diner van ’s avonds, werd de tocht weer voortgezet voor de derde ronde zijnde het drieluikje Dorst. Een aantal strijders staakte de monsterjacht na deze prima ravitaillering. Mogelijk dat deze strijders mentaal niet opgewassen waren tegen aantrekkingskracht van zo’n volle tafel. Ook mentaal moet je in orde zijn voor zo’n uitdaging!     

Tijdens de afsluitende 45 km was het onderweg erg stil in de laatste groep. Desondanks werd er ononderbroken doorgekoerst richting het einde van de MMPC. Berichten uit andere groepen kwamen nog wel binnen over kramp en geraakte paaltjes maar deze waren alle “opgelost” alvorens de laatste grote groep bij de Viersprong weer terug was. Rond 17.00 uur gingen de laatsten moe maar zeer voldaan op zoek naar een vrije barkruk bij de viersprong waar Fred wederom voor een zeer uitgebreide maaltijd vol heerlijke lekkernijen had gezorgd.

Dat tezamen met een verdiend (bruin) biertje en een zon overgoten dag, maakte het een prachtig geslaagd evenement om op terug te kijken.

Tot volgend jaar “strijders”

D’n (Ena)leste